In Memoriam
Wat een in en in triest bericht kregen we vrijdag 6 november te horen. Marijke Buter was die dag overleden. Zij werd slechts 70 jaar. Haar 71e op 15 november heeft zij helaas niet meer mogen vieren.
13 oktober had zij te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek was, dat ze nog maar kort te leven had. Maar dat het nog maar zo kort zou zijn had niemand verwacht.
Marijke Buter, onze tosti-vrouw, want dat deed ze al vele jaren, tosti’s maken voor alle klanten aan de bar, is er niet meer. Tja, wie kent haar niet? Wie heeft er nooit een tosti van haar hand gegeten?
Het was 1979 dat Marijke aan kwam waaien en lid werd. Dus ze was al 47! jaar lid. 47 jaar waarin ze aan veel activiteiten meedeed en mede organiseerde.
Marijke bleek keepster te zijn, de allereerste activiteit die ze dus oppakte was het keepen. Zij werd van vast waarde in het toenmalige DS1. Je moest van goede huize komen om de bal achter haar in het doel te krijgen. Ze was ook een meester in het gooien van een break-out. In haar latere carrière speelde zij in DS3, het team waarmee zij menig uitje maakte, zoals een aantal buitenlandse reizen. Ook ging zij graag mee met de uitjes van DS2 en 3, zoals die naar de Ardennen bij Toon en Bep. De laatste jaren was zij deel van ‘dames 2,3,4 en 5’ zoals ze gekscherend werden genoemd. Een mix van old-ladies die graag met elkaar op stap gingen. Zij hadden hun ‘trainings’weekend gewoon in Nederland. Dan gingen ze ergens op de hei een cursus vinologie doen met natuurlijk wat lekkere hapjes er bij.
Marijke was ook de persoon die tot 1,5 jaar terug samen met Sari de inkopen deed voor de kantine en op vrijdag de tosti’s klaarmaakte voor het komende weekend. En dat al sinds 2003! Wekelijks was zij op de zaterdag en zondag in de sporthal of in onze kantine achter de bar te vinden. In 2019 werd zij daarvoor geëerd door haar Lid van Verdienste te maken.
Vanaf de start van het Nordic Walking liep Marijke mee. Niet fanatiek, maar de eerste jaren was zij er toch wel iedere week. Later werd dat wat minder. Of dat nou kwam door die verschrikkelijke hoosbui die zij ooit op haar hoofd had gekregen …… wie zal het zeggen.
Ook door haar werkzaamheden achter de bar op zondag kon ze vaak niet mee. Dan gingen de Nordiccers na het lopen maar gezellig koffie en thee bij haar drinken i.p.v. in een restaurant en ja …… met een tosti.
Daarnaast was Marijke altijd bereid haar handen uit de mouwen te steken bij een grote activiteit en dan m.n. achter de bar. Altijd kon je haar vragen voor een bijzondere bardienst. Zelfs toen ze al klachten had ging ze daarmee door. Ook bij de recreatiesport-activiteiten stond zij het liefst achter de bar.
Kortom, ze was altijd van de partij, niet op de voorgrond, maar altijd gezellig en met een lach en met iedereen een praatje.
Raar om nu afscheid te moeten nemen van zo’n zeer gewaardeerd, altijd aanwezig lid.
Maar wij zullen altijd aan haar denken als we een tosti bestellen, een tosti die van nu af aan de Marijke-tosti zal gaan heten.
Wij zullen haar gaan missen.
Het Bestuur