In Memoriam
Zaterdagmorgen bereikte ons het droevige bericht dat Martin van den Wijngaard na een kort ziekbed vrijdagavond 28 augustus op 66-jarige leeftijd was overleden.
Dat hij ziek was en dat het de laatste tijd snel bergafwaarts met hem ging maakte de boodschap niet minder schokkend.
Martin? Ja Martin, de man die altijd in de hoek van de Enk naar de teams stond te kijken en dan met name naar dat van de heren waar zijn zoons in speelden. Hoe trots was hij op hen bij weer een mooie actie, maar van commentaar vanaf de zijlijn onthield hij zich ook niet.
Martin was al 53 jaar lid van onze vereniging. De vereniging waar hij zijn vrouw Marja ontmoette en waar zijn 3 kinderen allemaal speelden of nog steeds spelen.
Als jeugdlid ging Martin uiteraard ook mee op de kampen, met ook wel eens een bezoek aan de EHBO-post van het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Hoog springen in een oud kamphuis met lage deurposten was niet zo’n goed idee. Na de jeugd was Martin een vaste kracht van HS1. Menig doelpunt heeft hij gemaakt. Een hard afstandsschot en een schijnbeweging om vervolgens de bal naar de cirkel te spelen, daar stond hij om bekend. Met verdedigen stond hij ook z’n mannetje, om hem te kunnen verschalken moest je van goede huize komen. Martin was er echt één van de oude school. Altijd aanwezig op trainingen en wedstrijden, goede balvaardigheid, goed spelinzicht. Hij rondde zijn handbalcarrière af in HS 3. Een team vol gezelligheid en een lange 3e helft.
Martin heeft verschillende heren en dames jeugdteams getraind en gecoacht en heeft in het Jeugdbestuur gezeten als technische man. Vanuit die rol begeleidde hij de jeugdtrainers. Ook heeft hij jaren zijn steentje bijgedragen in de Culturele Commissie, waardoor de leden van vele fietspuzzeltochten, mosselavonden en playback shows mochten genieten. Martin is ook een periode scheidsrechter geweest, waarmee hij in de voetsporen van zijn vader trad. Dat hij een groot hart had voor de club blijkt ook aan zijn deelname aan Club50.
Martin was één van de deelnemers van het AKT. Met zijn maatje Richard won hij regelmatig het toernooi. Dus ook daar was hij bedreven in.
Martin, altijd aanwezig zonder op de voorgrond te treden, maar wel met zijn droge humor zich in de gesprekken mengen. Open voor gesprekken met iedereen. Hij was een markante man met iets vaderlijks over zich. Maar als hem iets niet zinde was hij daar ook duidelijk in.
Tsjonge, wat zullen we zijn aanwezigheid missen. Aankomen bij de Enk en geen Martin naast de voordeur of in de hoek van de zaal.
Martin, rust in vrede, je zult gemist worden.
Namens het Bestuur
Martin en Marco
Mocht je de familie een kaartje willen sturen. vraag dan even het adres op bij info@atomium61.nl
Informatie over de crematie volgt nog.